آشنایی با پودر های دندانی

پودرهای دندانی به منظور جلوگیری از تشکیل جرم بر سطوح دندان و نیز سفید کردن دندان ها مورد استفاده قرار می گیرند. به این صورت که مقداری از آن را بوسیه انگشت بر روی دندان ها می مالند. انواع مواد ساینده به خصوص سیلیکا از مهمترین مواد تشکیل دهنده آنها محسوب می شود. ماده كف كننده، طعم دهنده، و در انواعی از آنها مواد موثره مانند: پیروفسفاتها و فلوراید نیز مورد استفاده قرار می گیرد. 
نمک را می توان به عنوان ساده ترین پودر دندانی تلقی کرد که ابوعلی سینا آن را در ایران برای اولین بار به منظور تمیز نمودن دندان ها پیشنهاد نمود. 

 

آشنایی با دهان شویه

دهان شویه ها به منظور خوشبوكردن دهان ونفس و انواعی ازآنها به عنوان ماده آنتی باکتریال و نیز ضد پوسیدگی دندان مورد استفاده قرار می گیرد ، بدین صورت که آن را به اطراف حفره دهان حركت می دهند وسپس بیرون می ریزند. دهان شویه علاوه بر شكل مایع به صورت قرص ، قرص مكیدنی ، مایع غلیظ واسپری هم موجود است. از مهمتریت مواد موثره دهان شویه می توان به كلر هگزیدین، ستیل پیریدینیوم، كاربامید پراكساید، هیدروژن پراكساید، پوویدین آیودین ، سدیم فلوراید اشلره کرد.

با درنظرگرفتن مطالب فوق، آب ومحلول آب نمك را می توان ساده ترین انواع دهان شویه تلقی كرد.در موارد ابتلاء به سرماخوردگی وگلودرد، پزشكان غرغره كردن آب نمك را توصیه می كنند. زیرا این روش واقعا برخی میكروبها را نابود می كند. تاثیر آب نمك در درمان گلودرد به علت ایجاد فشار اسمزی در یاخته است ونمك ، اب درون یاخته باكتریایی را برای حفظ توازن فشار در بیرون ودرون یاخته ، جذب می كند وبیرون می كشد. غلظت بیشتر نمك نسبت به آب درون یاخته ، سبب بروز اختلال در عملكرد های مهم یاخته ای مانند تركیب پروتئینی وتقسیم یاخته ای می شود وسرانجام یاخته می میرد.

 

آشنایی با خمیر دندان

سلامت دهان و دندان از اهمیت خاصی برخوردار بوده و از دیرباز مورد توجه بوده است. دندان های صحیح و سالم، هم به داشتن چهره زیبا كمك کرده و هم سلامتی جسم و روح را تامین می کند. استفاده از مسواك و خمیردندان به این امر كمك می كند. البته مسواك نقش عمده تمیزی دندان را به عهده داشته و خمیردندان نقش كمكی ایفا کرده و جهت تسریع در تمیزی دهان و دندان و ایجاد احساس خنكی و طراوت بخشی به محیط دهان مورد استفاده قرار می گیرد. 
به طوركلی خمیردندان از دو جزء اصلی تشكیل شده است. 50 درصد وزن خمیردندان را ساینده ها تشكیل می دهند. این ساینده می تواند سیلیكا، دی كلسیم فسفات و یا كربنات كلسیم باشد كه همگی املاح معدنی هستند. جالب اینکه در5000 سال پیش، مردم به این امر واقف بودند كه با استفاده از مواد و تركیبات پودری می توان دندان ها را تمیز نمود. برای اولین بار مصری ها از مخلوط خاكستر سم گاو، صمغ، پودر پوسته تخم مرغ و پودر سنگ خارا به عنوان خمیردندان استفاده كردند و این پودرها را با انگشت به سطح دندان می مالیدند. البته استفاده از این پودرها مضرات خاص خود را هم به همراه داشت. این پودرها درشت بوده و به سطح دندان آسیب می رساندند. ایرانی ها برای اولین بار این پودرها را تقسیم بندی كردند. آنها ازمخلوطی شامل سوزانده شاخ گوزن، پوسته خارجی حلزون یا صدف و گچ به عنوان پودر نرم استفاده کرده و از مخلوطی شامل پودر سنگ چخماق، پودر سرب، زنگار مس و مواد معدنی به عنوان خمیردندان های استحكام بخش استفاده كردند. مالیدن این پودر بر روی دندان ها سخت بود. در نتیجه این پودرها را با موادی همچون عسل، صمغ و یا كتیرا مخلوط می كردند تا به صورت خمیر درآمده و بعد این خمیر را بر روی دندان می مالیدند. در حال حاضر پایه خمیردندان را ژل تشكیل می دهد. این ژل تقریباً همان نقش عسل، صمغ و … را دارد كه در قدیم به پودرها اضافه می كردند تا به حالت خمیری درآید. به منظور تشكیل ژل از مواد غلظت دهنده استفاده می شود.
این مواد غلظت دهنده به صورت پودر هستند. سپس با آب، گلیسرین و سوربیتول مخلوط شده تا ژل تشكیل شود. ژل با ماده ساینده مخلوط شده تا خمیردندان بدست آید. برای آنكه خمیردندان حالت كف كنندگی داشته باشد از یك سری مواد كف كننده مانند سدیم لوریل سولفات استفاده می شود. این مواد باعث می شوند كه خمیردندان در دهان به راحتی باز شود و كف ایجاد شده، ذرات غذایی و مواد باقی مانده در دهان را به همراه خود از محیط دهان بیرون آورد. طعم خمیردندان هم بسیار مهم است. به همین دلیل از اسانس استفاده می شود. اسانس باعث خنك كنندگی و تازگی محیط دهان شده و بوی بد دهان را از بین می برد.